| تبليغات | X |
ما همیشه صداهای بلند را می شنویم، پررنگ ها را می بینیم، سخت ها را می خواهیم، اما غافل از اینکه خوب ها آسان می آیند، بی رنگ می مانند، و بی صدا میروند،
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در شنبه 1388/08/16 ساعت 21:49 موضوع | لینک ثابت
شاید تنهایی من در ظلمت شب بود
که این کلمه ی بی جان پر از روح را ساخت
شاید هم گریزی بود بر هزار راز نهان
چه بگوید راز تنهایی سکوت را
و بگوید چه رازیست در سوت و کور خانه
آری حال می دانم سوت و کور یعنی چه
یعنی سکوت و تنهایی کنار وحشت یک راز نهان
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در پنجشنبه 1388/08/07 ساعت 9:11 موضوع | لینک ثابت
هرگز از مرگ نهراسیده ام
اگر چه دستانش
از ابـتذال شکننده تر بود
من می دانم شبی عمرم به پایان خواهد رسید
پس چرا عــاشق نباشم؟
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در جمعه 1388/08/01 ساعت 15:0 موضوع | لینک ثابت
و در خیال آیینه بودم
که بی مقدمه از هم ترک برداشت
و آن ظرافت رویای تواز گوشه ای آرام
دامن کشان ز ترس شیشه خرده های خیالم قدم برداشت
و در صفای آیینه بی هیچ سر و صدا آرام شد.
آن زمان که دیده گشودم ببینمت دیدم تو نیستی
و غبار عبور تو مرهم شده به زخم آیینه و نیست آن ترک
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در دوشنبه 1388/07/13 ساعت 23:14 موضوع | لینک ثابت
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در چهارشنبه 1388/06/18 ساعت 18:40 موضوع | لینک ثابت
یادمان باشد از امروز ، خطایی نكنیم
گر كه در خویش شكستیم ، صدایی نكنیم
پر پروانه شكستن هنر انسان نیست
گر شكستیم ، زغفلت من و مایی نكنیم
یادمان باشد اگر شاخه گلی راچیدیم
وقت پرپر شدنش ، ساز و نوایی نكنیم
یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بی سرو پایی نكنیم
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در دوشنبه 1388/06/02 ساعت 12:29 موضوع | لینک ثابت
قايقي خواهم ساخت، خواهم انداخت به آب،
دور خواهم شد از اين خاک غريب ...
آه سهراب عزيز!
دوست دارم بروم اما حيف،
قايقم کاغذي است
کاغذي بي بنياد، که دلش خط خطي است.
با چنين قايقي از ريشه تهي
به کجا بايد رفت؟
تا کجا بايد رفت؟
چاره چيست؟
منتظر مي مانم
منتظر تا روزي که بسازم از نو قايقي را
و به آب اندازم
آن زمان است که فرياد زنم:
قايقم کشتي نوح مقصدم کعبه و نور.
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در یکشنبه 1387/09/24 ساعت 9:46 موضوع | لینک ثابت
مردی که...
مردی که تنها بود.
مردی که تنها زیست.
مردی که تنها رفت.
مردی که حتی سایه ی خودش را ز نزدش راند.
مردی که با اندیشه اش تنهای تنها ماند.
مردی که قلبش را بدستش داد.
مردی که در عمق پلید شب،غریو او،سکوتش بود.
مردی که تنهائی، سرشتش بود.
مردی که خودسوزی، گذشتش بود.
مردی که امید فریب او،بدستش بود.
مردی که پیروزی، شکستش بود.
مردی که خشمش را به وحشت داد.
مردی که تلخی شکستش را نه با امید، بلکه با یاس درمان کرد.
مردی که ایمان داشت.
مردی که دشمن را ز نیروی شگفت خویش، حیران کرد.
مردی که تنها زیست.
اکنون دگر تنهای تنها نیست.
با آنکه قلب اوبدستش هست.
دیگر به عمق شب،غریو او،سکوتش نیست.
در آسمان ابر است،باران است.
در کوچه ها باد است،توفان است.
در دشتها بذر گیاه،خشم پنهان است.
چشمان او،این بذر دلها را نگهبان است.
رنجش، دوام او.
شعرش، پیام او.
نوشته شده توسط •احــــســـــــان• در شنبه 1387/05/26 ساعت 17:57 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ
دلـــــم نمی خواهد فریاد بزنم
دلـــــم می خواهد بــــــــدانی
در گوشه ای از سرزمین قلبها
قلـبـــی برایت می تـپــــــــــــد
تا هــــمیشه...